بیست و یکمین نمایشگاه بین المللی کتاب تهران؛

                                                            و عدم حضور ناشران افغانستانی!

روز چهار شنبه  18/2/1387 ساعت ده و نیم صبح قطار شهری (مترو) ایستگاه مصلی (محل نمایشگاه بیست و یکمین کتاب بین المللی تهران) را اعلام می کند. همراه با جمعیت انبوه و فشرده راهروهای خروجی ایستگاه را پشت سر می گذاریم وارد محوطه باز و سر سبز مصلی امام خمینی می شویم. دکه های اطلاع رسانی در آغاز ورودی صحن مصلی با عنوان "از ما بپرسید" توجه ما را به خود جلب می کند با گرفتن نقشه راهنمایی نمایشگاه، مستقیما وارد سالن عمومی (ناشران عمومی داخلی) می شوم. بدنبال کتابهای مورد نظر و مورد نیاز که از قبل از طریق سایت آدینه بوک در دست دارم؛ بدنبال ناشران و غرفه های عرضه کننده آن می گردم. از راهرو شماره 13 شروع کرده و بالآخره تا راهرو

حادثه هشت ثور کابل؛ گمانه ها و انگیزه ها

هفت ثور و هشت ثور یاد آور چالشها و فرصتهای است که بیش از سه دهه مردم افغانستان را به خود مشغول کرده است. هرکس به این دو روز از دید خویش نگاهی ویژه و سمبلیک خود را دارند.

 گروهی هفت ثور (سالروز کودتای کمونیستی ها در افغانستان) را سرآغاز بدبختی و مشکلات مردم افغانستان می دانند و عده ای آن را آغاز رهایی از سلطه سیاسی حکومت آل یحیی و رسیدن به آرمان شهر که در نیمه ی را به تاریخ پیوست، تلقی می کنند.

پیشینه‌ی روابط فرهنگی - تاریخی ایران و افغانستان

( اشاره: این نبشته برای یکی از همایشهای دانشجویی به مناسبت هفته فرهنگی افغانستان – ایران در اوائل سال روان نگارش یافته بود که اینک در معرض خوانش شما قرار می‌گیرد)

 مقدمه

از زمان‌های دور پایه تمدن آریایی بر شالوده زبان، دین، تاریخ، فرهنگ و عنعنات مشترک در گستره به مساحتی از ستیغ قله‌های همالیا و پامیر  تا بغداد و از رود سند تا سمرقند و بخارا، ریشه دوانیده بود. این تمدن که بر بنیان چند اصل و چند فاکتور می‌چرخید؛ مردمِ نواحی مختلف را با ریشه‌ها و باورهای یکسان به هم مرتبط می‌ساخت؛ عوامل مذکور باعث به وجود آمدن تمدنی بنام تمدن آریایی گردید که امروز برخی از این تمدن به عنوان تمدن «ایرانی» تعبیر می‌کنند!.

چرا جرأت شنیدن واقعیت ها را نداریم؟

(نگاهی گذرا به نوشته های آقایان محمد اسحاق فایز و نور احمد رجاء)

بعد از حوادث و نا امنی های اخیر ولایت هرات، بنده مقاله ای در این مورد نوشتم که بعد از انتشار در برخی از رسانه های الکترونیکی با واکنش و عکس العمل های از سوی برخی از وطنداران گرامی روبرو گردید. آقای فایز که مستقیما به نقد مطلب بنده پرداخته است، دچار یک نوع پارادوکس و تناقض نوشتاری گردیده است. در نوشته کنونی به برخی از تناقضات که وی دچار آن گردیده است و این امر از حب ذاتی و تباری ایشان نشأت گرفته است؛ اشاره کرده و سپس به مطلب جناب آقای نور احمد رجاء که هرچند صریحا متعرض مقاله بنده نشده است اما حاوی مطالب قابل تأمل بوده و با عنوان (هرات و یاوه بافی های بی هویت ها) آغاز کرده است، اشاره خواهم کرد.

بهاریه: 

                     تقدیم به همه آنها که بهاری می اندیشند!

یا مقلب القلوب و الابصار!

                        قلب های ما را در فصل بهار، بهاری گردان!

پشت پرده نا امنی های هرات چه کسانی سنگر گرفته اند؟

24 حوت سالگرد قیام مردم هرات علیه حکومت کمونیستها در حال تجلیل گردید که این ولایت باستانی نسبتا آرام که بالنسبه به سایر ولایات دیگر از سازندگی و آبادی خوبی برخوردار است؛ چندین فاکتور و پدیده های منفی در آن به وقوع پیوست که می توان در موارد زیر بیان کرد و مورد کنکاش قرار داد:

1. اعتصاب داکتران و پزشکان.

2. اعتصاب قضات، پیشه وران و برخی از کارمندان دولتی.

3. اختطاف و آدم ربایی توسط برخی از تبهکاران مرتبط با مافیای قدرت.

4. ترورهای کور و آدم کشی های برنامه ریزی شده.

اندر حکایت نقدهای وارده بر مقاله

                           "هیاهو و غوسالاری در وراء یک حکم اعدام"

البته بعد از نوشتن مقاله "هیاهو و غوغا سالاری در وراء یک حکم اعدام" با توجه به نقدها و یا تأییدهای که از سوی برخی از دوستان به صورت نظر در سایت های اینترنتی از جمله شبکه اطلاع رسانی افغانستان و در وبلاگ غرجستان و یا از طریق ایمیل ارائه گردید، به هیچ وجه قصد ادامه بحث را نداشتم تا اینکه به صورت نقدگونه ای از سوی برخی دوستان و بزرگواران در سایت "کاتب هزاره" مستقلا به نشر رسید، تصمیم گرفتم نسبت به برخی از انتقادات این دوستان مطالب مختصری را برای روشن شدن اذهان خوانندگان گرامی بنویسم.

از جمله دوستان که به نقد مقاله مزبور مبادرت ورزیدند جناب آقای داکتر اسد الله حیدری و آقای بصیر احمد مهاجر هستند که ضمن تشکر از عالی جنابان؛ نکات چندی را لازم دانستم خدمت این عزیزان به عرض برسانم... [ آدرس مقالات آقای حیدری و آقای بصیر احمد مهاجر .] 

فرهنگ سازی و صیانت فرهنگی به روش خرّم!

وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان:

 به کارگیری زبان فارسی ممنوع! یک خبر نگار و دو مدیر مسئول خبر به جرم کابرد واژه های زبان فارسی مجازات شد. کاربرد واژه های "دانشگاه، دانشکده، دانشجویان" ممنوع است و مجازات دارد.

کاربرد واژه های " توریزم، کلتور یا کالچر، ژورنالیست، هاوس، یونیوریستی و ..." مطابق اصول فرهنگی و اسلامی است، پس ثواب و پاداش دارد!   

هویت هر جامعه وابسته به فرهنگ، اعتقادات، باورها و رفتارها آنان می باشد. از جمله مقوله ای فرهنگ؛ زبان، گویشها و کنشهای اجتماعی در تعامل و تبادل اطلاعات شمرده می شود. ملتی که ...  

  به واقع تفاوتی میان «فارسی» و «دری» نیست.  این مقاله را نیز بخوانید.

 نامه برکناری وزیر اطلاعات و فرهنگ را در این سایت امضا کنید.

هیاهو و غوغا سالاری در وراء یک حکم اعدام!

از طریق برخی رسانه ها از جمله وبسایتها و روزنامه ها مطلع شدیم که دادگاه ابتدایی در ولایت بلخ شخص روزنامه نگاری بنام پرویز کامبخش را به اعدام محکوم کرده است. هرچند در هیچ منبعی مستقل اتهام وارده و همچنان دلیلی برای این حکم به طور مستند و مستدل ذکر نشده است که تا بتوان در مورد آن اظهار نظر کارشناسانه و مستدل کرد. اما در این چند روز برخی از نویسندگان هموطن در رسانه ها از جمله سایتها و نشریات الکترونیکی مطالب متعدد و متنوع از سر دلسوزی و با هدف دفاع از آزادی بیان، کرامت انسانی، حقوق بشر و حقوق اساسی جاری در افغانستان به نشر سپرده اند که در ذات خود ارزشمند و قابل ارج است اما نکاتی در این میان وجود دارند که اشاره به برخی از آنها ضروری و لازم می باشد:

 تورم + برف و سرما + قحطی = فاجعه انسانی   

زمستان سال 1386 با چند ویژگی مهم و منحصر به فرد رخ نمود. (تورم سه صد درصدی، برف و سرمای شدید، اخراج مهاجران افغانی مقیم جمهوری اسلامی ایران و احتمال بروز فاجعه انسانی و قحطی و جان باختن عده ای از هموطنان در اثر سرما و شدت برودت  و تلف شدن مواشی و حیوانات مردم در نقاط مختلف کشور را می توان جزو از این زنجیره دانست.) کشور ما که به علل مختلف از ساختار جغرافیایی گرفته تا نارسایی ساختار تشکیلاتی و حکومتی دچار چالشها و مشکلات عدیده می باشد؛ چند امر در تشدید این چالشها و مشکلات در فصل سرما و یخبندان جاری دخالت دارند.

گرانی یا تورم Inflation))

   ولایت دایکندی و چالشهای مضاعف! (قسمت سوم و پایانی)

33 میلیون دالر بودجه انکشافی ولایت دایکندی در سال 1386 به کدام فرجام خواهد رسید؟

مسئول پاسخگویی ضعف مدیریت و عدم هماهنگی در اجرای پروژه ها و عدم جذب و مصرف بودجه اختصاص داده شده در سطح ولایت دایکندی والی محترم، نمایندگان شورای ملی و شورای ولایتی خواهد بود...

مقامات وزارت ماليه: برخی وزارت ها چون تحصيلات عالی و احيا و انکشاف دهات تا هنوز تنها بيش از نصف بودجه انکشافی خود را مصرف کرده اند وزارت های حج و اوقاف، امور زنان، ترانسپورت (حمل و نقل) و عودت مهاجرين حتی موفق نشده اند تا ۱۰ درصد بودجه انکشافی درخواستی خود را مصرف کنند.

انور الحق احدي: درقسمت مبارزه با فساد اداري جواب ما اين است که هرچه پيشنهاد ويا سفارش مقامات بين المللي ويا متخصصين بين المللي درارتباط با مبارزه عليه فساد ارائه نمود اند، حکومت افغانستان آن را عملي نموده است.

روزنامه امت چاپ كراچي پاكستان: صدها هزار دالر هزينه بازسازي افغانستان در تباني نظاميان امريكا و پوليس افغانستان به سرقت رفته است. تخمين زده مي شود نيمي از كمكهاي بين المللي به بازسازي افغانستان به تاراج رفته باشد.

فرارسیدن ایام فرخنده عید سعید قربان؛

ü      عید پاکی ها از پلشتی ها!  

ü      عید رهایی از وسوسه های شیطانی و اغواگران اِنسی!

ü      عید پیوستگی با راز و رمز جاویدانگی ابراهیم و اسماعیل!

ü      عید سعی و تلاش برای تحصیل زمزم معرفت و شناخت حقیقی!

ü      عید اتصال و رسیدن به مرز حقیقت و ستیغ از خود گذری و فدا کردن هستی خویش در راه دوست!

ü      عید برجسته سازی شعور از شعار!

ü      عید همبستگی زمینی برای رسیدن به همبستگی آرمانی!

ü      عید نوازش و همدلی یاران و بستگان و دلجویی از آنان!

ü      عید ...

در پگاه دهم ماه ذیحجه، روز قربانی کردن هوا و هوس، دروغ و تزویر در پای صداقت، آرامش، صمیمیت و اتصال به حضرت دوست، بر دوستان گرامی مبارکباد.

امید است خداوند به فضل خود و برکت این عید سعید، برای ملت و کشور ما سعادت، امنیت، آسایش، رفاه اجتماعی- اقتصادی، همبستگی ملی ارزانی دارد و ما را از شر جاهلان تبهکار و آدامکشان آدمخوار رهایی عنایت کند.

به امید بهروزی و موفقیت برای همه دوستان گرامی و آرزوی سبز سبز رَستن و رَُِِستن برای شما دارم.

اسپنتا؛ از تئوری پردازی تا عملگرایی

(اندر حکایت فراز و فرود پالیسی شاگرد مکتب فرانکفورت)

در این اواخر نامه سرگشاده ای توسط برخی از افغانهای مقیم اروپا عنوان وزارت خارجه، دفتر ریاست جمهوری و پارلمان افغانستان در انتقاد از عملکرد برخی از سفرای افغانستان، به نشر رسید.

 این نامه بهانه ای شد تا نگاهی اجمالی به گفته ها و گپهای وزیر محترم خارجه آقای اسپنتا قبل از تصدی ریاست وزارت خارجه، آغاز تصدی آن وزارت و بعد از آن بیندازیم...

 اسپنتا: "من در علم سیاست از ‏شاگردان مکتب فرانکفورت هستم، مکتبی که معروف به مکتب انتقادی است، مساله آنچه که باید باشد ‏یعنی عدالت و نبود ظلم، تامین حقوق بشر، برابری زن و مرد، عدالت اجتماعی، آزادی ملت ها و یا ‏حق حاکمیت. همه اینها ارزشها، نورمها و هنجارها هستند، انسان باید تلاش کند که به اینها برسد."

ولایت دایکندی و چالشهای مضاعف! (قسمت دوم)

رئیس جمهور محترم حامد کرزی:  دایکندی قلب افغانستان است و این قلب باید در تپش باشد.

علی احمد جلالی وزیر داخله وقت: دولت امکانات را فراهم خواهد نمود تا والی مشکلات مردم دایکندی را رفع نماید.  

کریم خلیلی، معاون ریاست جمهوری: در قانون اساسی عدالت رعایت گردیده است. در نظام مردم سالار؛ دولت به عنوان دولت برگزیده مردم، خدمتگزار مردم است.

سرور دانش والی وقت دایکندی: نسبت به بازسازی و نوسازی توجه شود.

ولایت دایکندی و چالشهای مضاعف! (قسمت اول)

(اندر حکایت وعده‌های عمل نشده رئيس جمهور محترم "حامد کرزی" و همکاران وی)

 با سقوط ولسوالی کجران ولایت دایکندی در تاریخ 14/8/1386 بدست گروه طالبان و سپس بازپس گیری آن توسط نیروهای دولتی، ولایت دایکندی بعد از ماهها غیبت رسانه‌ای بار دیگر بر سر زبانها افتاد. ما نیز به اين بهانه سیر و سیاحتی از باب دیگر و از زاویه متفاوت به این ولایت سی و چهارم سفر می‌کنیم تا با نقاط قوت و ضعف این ولایت بیش از پیش آشنا شویم. هرچند اين ولایت از بدو تأسیس در سال 1383ش. بنام سی و چهارمین ولایت افغانستان یاد می‌شود؛ اما با دقت در وضعیت اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی و بخصوص رفاه اجتماعی شاید بتوان آن را در ردیف صد و پنجاهم قرار داد! تعجب نکنید! مبالغه‌ای هم درکار نیست فقط حوصله داشته باشید تا پایان این نوشتار با ما باشید؛ گزارشهای مستند برای تان ارائه می‌کنم. از سخنان رئيس جمهور گرفته تا والی آن ولایت، از گفتار وزیر داخله گرفته تا نمایندگان آن ولايت در شورای ملی، ولایتی و ...

جلالت مأب "حامد کرزی":  بازسازی در عرصه‌های مختلف در اين ولايت آغاز می‌گردد. دایکندی قلب افغانستان است و این قلب باید در تپش باشد.

 تأمل بر گفته های که قابل تأمل نیست!

(زهی انصاف آقای "تیمور غوری")

آقای تیمور غوری در نوشته ای که در سایت "کاتب هزاره" منتشر شده است، مطالبی را در مورد آقای مصطفی کاظمی مطرح کرده است که جدا جای تأمل دارد.

نویسنده با مطرح کردن خویش به عنوان "کارشناس مسایل سیاسی" و "ناظر بی طرف سیاسی"  نکات از مقاله ی سیاستمدار و دیپلمات هندی بنام "بدرا کمار" را به نقد و چالش گرفته است. البته ما در نوشته کنونی به هیچ وجه درصدد دفاع و تأئید مرحوم کاظمی و رفتار سیاسی شان نبوده و نیستیم و همچنان قصد تأیید یا رد محتوای مقاله بدرا کمار را نیز نداریم. آنچه ما را واداشت تا چند گپ مختصر را در مورد نوشته آقای غوری ارائه کنیم، طرز دید و نحوه تحلیل سیاسی ایشان از وضعیت و واقعیت جامعه هزاره است که وی بسیار به صورت افراطی و رادیکالیزم خواسته است رفتار سیاسی و منش های اجتماعی آقای کاظمی را به عنوان یک کارشناس امور سیاسی مورد نقد قرار دهد.

از وراء خون و آتش!

( به مناسبت شهادت نمایندگان شورای ملی و مردم بی گناه بغلان)

روز پانزدهم عقرب 86 در حال غروب کرد که بسیاری از مردم بی‌گناه بغلان بخصوص شاگردان مکاتب و آینده سازان فردا به همراه نمایندگان شورای ملی غروب آخر را تجربه کردند! غروب که برخلاف شفق صبحگاهی، خونين تر از گذشته به باختر شتافت و چشم‌های اشکبار و اشک ریزی را برای ابد بدنبال خود ربود. روان‌های پاک و به پرواز درآمده، مشایعت و همراهی بدن‌های چاک چاک با غروب سرد،  سنگین و خونین را در شامگاه اين روزغریبانه به تماشا نشستند! کوردلان آدم سوز و آدامخوار، مزدوران و اجیران مزد بگیر اجانب، با توطئه خطرناک ...

جنرال، پاکستان را به کدام سو سوق می‌دهد؟

با اعلام و ضعيت فوق العاده و اضطراری و تعلیق قانون اساسی و حبس گسترده سیاست‌مداران، حقوق دانان، فعالان حقوق بشر و برخی از رهبران احزاب سیاسی؛ وضعيت پاکستان بیش از گذشته بحرانی و فوق العاده به نظر می‌رسد. کشور پاکستان که می‌توان آن را مملکت جنرالها و اردو نام گذاشت، از بدو تأسیس تا کنون مکررا صحنه تاخت و تاز نظاميان بوده است و هر ازگاهی يک افسر و جنرال نظامی برای حفظ موقعيت اردو و عساکر پاکستان که جهت تداوم بحران با کشورهای همسایه نقش تعیین کننده دارند، دست به کودتا زده و سیاست مداران مستقل را یکی پس از دیگری از گردونه سیاست و حکومت به بهانه تحکیم دموکراسی و صیانت از استقلال کشور دور می‌کنند.!

"اکو" سازمان سیاسی با رنگ و لعاب اقتصادی!

(به مناسبت نشست سازمان اکو در شهر هرات)

روز چهار شنبه نشست سازمان همکاری های اقتصادی موسوم به "اکو" در شهر تاریخی هرات برگزار گردید که نشست مذکور تا سه روز دوام خواهد داشت. سازمان مذکور متشکل از ده کشور ترکیه، پاکستان، ایران، تاجیکستان، افغانستان، آذربایجان، ترکمنستان، قزاقستان، ازبکستان و قرقیزستان می باشد. هر چند شکل گیری سازمان "اکو" به بیست دو سال قبل بر می گردد و با هدف سر و سامان دادن به اقتصاد کشورهای عضو، تعامل اقتصادی این کشورها با همدیگر و مسائل ترانزیت و حمل و نقل کالای صادراتی و وارداتی بین کشورهای عضو تشکیل گردید.