فرصت سازی و فرصت سوزی

                                       ( پارادوکس مناطق جنوبی و مرکزی)

... هم ناامنی در جنوب، جنوب شرق و شرق می باشد و هم کارهای زیر بنایی و اقتصادی و شهرک سازی. مناطق امن چون هزاره جات به دلیل اینکه مربوط به نخبگان و سیاست مداران تبار حاکم نیست از این وجیبه ملی مفقود گردیده است لذا اگر طرحی اقتصادی برای آن در اثر فشار افکار عمومی ریخته شود، بعد از شانتاژهای تبلیغاتی به آرشیف اداره کابل منتقل شده و فقط روی کاغذ در آرشیف خاک نوش جان می کند و یا خوراک موریانه ها می گردد...

( پارادوکس مبارزه با تروریسم در جنوب و جنوب شرق)

جرگه ای امن منطقه ای؛ 

                                 فرار از واقعیت برای مقابله با معلول

(مروری بر سر فصل های سخنان شرکت کنندگان جرگه ی امن)

با گذشت چند روز از نخستین دور برگزاری جرگه ای امن منطقوی در کابل که یکبار دیگر توجه رسانه های بین المللی و منطقه ای را به مشکلات افغانستان معطوف داشت، آنچه که در دستور کار نشست کابل مطرح شده و یا خواهدشد؛ بیشتر جنبه تشریفاتی و تعارفی دارد تا حل معضل اصلی به صورت واقعی. آنچه در روز افتتاح و بعد از آن، از نشست کابل از طریق رسانه ها نشر گردیده بیشتر جنبه تبلیغاتی دارد تا بررسی ریشه ای بحران موجود در دو سوی خط دیورند، تا زمان که مشکل خط دیورند حل نشود و کشور پاکستان از آن جهت اطمینان خاطر پیدا نکند، از هرگونه همکاری در راستای عملیه صلح که به نفع کشور افغانستان باشد خودداری خواهد کرد همچنان که تاهنوز در امر مبارزه با تروریزم و القاعده جدی نبوده بلکه برای کسب امتیازهای معنوی و مادی و کمکهای بیشتر از کشورهای غربی خود را در حال مبارزه با تروریزم نشان داده است. بنابراین جرگه امن منطقه ای یا نشست کابل در راستای مبارزه با معلول می چرخد تا مبارزه با علت و حل ریشه ای معضل کنونی.

جرگه ای امن منطقه ای؛

راهکار کهنه برای چالشهای مدرن

بعد از مدتهای زیاد که برای برگزاری جرگه امن منطقه ای سرمایه گذاری و اطلاع رسانی صورت گرفت و کمیسیون تحت زعامت فاروق وردک برای برگزاری آن ایجاد گردید؛ بالآخره قرار است روز پنجشنبه 18/5/1386 اولین نشست آن در کابل برگزار گردد.

 سؤال اساسی این است که آیا این نشست عنعنوی می تواند چالشهای موجود در دوسوی خط دیورند را که تا مرکز سیاسی کشورهای افغانستان و پاکستان نیز تسری کرده است، حل سازد؟

آیا برگزاری این جرگه همانند جرگه های عنعنوی و تباری مشکلی دیگر بر مشکلات موجود در دو کشور واقع در دو سوی خط دیورند نمی افزاید؟

آیا چالشهای مدرن که تحت عنوان "تروریزم، مواد مخدر و سلفی گری" از شرق آسیا تا اروپا و آمریکا گسترده شده است و به شکل حاد آن در افغانستان، عراق و پاکستان بروز کرده اند؛ با سنت تباری تحت عنوان "جرگه امن" قابل حل است؟

سرنوشت پریشان هزاره ها! (2)

رهبران مردم هزاره و برخورد منفعلانه با چالش کوچی ها

بعد از استقرار حکومت کرزی در کابل و حمایت بیش از حد فرهنگ کوچی گری و اختصاص بیمه شده ای تعداد از کرسی های پارلمان به این قشر در پارلمان افغانستان، موازنه قدرت به نفع آقای کرزی رقم زده شد که این کار برای بلند مدت و با اهداف خاصی پلان گذاری گردیده است.

ما این حق را به کوچی ها قائلیم که آنها نیز از یک زندگی مناسب اجتماعی برخوردار شوند و همانند سایر اتباع کشور در چوکات قانون ثبت و تعداد کسانی که از دولت افغانستان تابعیت می کنند معین شوند و بر اساس قانون ارائه خدمت زیر پرچم و مکلفیت نمایند همچنان که قانون اساسی دولت را مکلف می سازد تا زمینه اسکان دائمی آنان را فراهم سازد اما متأسفانه عده از قوم سالاران به عنوان اهرم فشار از کوچی ها در قالب پارلمان و خارج از آن بر سایر کتله های قومی به نحو سیستماتیک مورد سوء استفاده قرار می دهند. ایجاد مشکلات برای مردم هزارستان توسط کوچی ها همانگونه که در قسمت قبل این نبشته ( سرنوشت پریشان هزاره ها! از امیر عبد الرحمان خان تا جلالت مآب حامد کرزی) بیان شد ناشی از پالیسی ناسیونالیستی کرسی نشینان کابل بوده است البته بر اساس طرح پلان گذاران دویمه سقاوی ( سقاوی دوم) ...

(به ضمیمه دیدگاه یکی از خوانندگان گرامی در مورد این مقاله در سایت پیمان ملی)