بیست و یکمین نمایشگاه بین المللی کتاب تهران؛

                                                            و عدم حضور ناشران افغانستانی!

روز چهار شنبه  18/2/1387 ساعت ده و نیم صبح قطار شهری (مترو) ایستگاه مصلی (محل نمایشگاه بیست و یکمین کتاب بین المللی تهران) را اعلام می کند. همراه با جمعیت انبوه و فشرده راهروهای خروجی ایستگاه را پشت سر می گذاریم وارد محوطه باز و سر سبز مصلی امام خمینی می شویم. دکه های اطلاع رسانی در آغاز ورودی صحن مصلی با عنوان "از ما بپرسید" توجه ما را به خود جلب می کند با گرفتن نقشه راهنمایی نمایشگاه، مستقیما وارد سالن عمومی (ناشران عمومی داخلی) می شوم. بدنبال کتابهای مورد نظر و مورد نیاز که از قبل از طریق سایت آدینه بوک در دست دارم؛ بدنبال ناشران و غرفه های عرضه کننده آن می گردم. از راهرو شماره 13 شروع کرده و بالآخره تا راهرو

حادثه هشت ثور کابل؛ گمانه ها و انگیزه ها

هفت ثور و هشت ثور یاد آور چالشها و فرصتهای است که بیش از سه دهه مردم افغانستان را به خود مشغول کرده است. هرکس به این دو روز از دید خویش نگاهی ویژه و سمبلیک خود را دارند.

 گروهی هفت ثور (سالروز کودتای کمونیستی ها در افغانستان) را سرآغاز بدبختی و مشکلات مردم افغانستان می دانند و عده ای آن را آغاز رهایی از سلطه سیاسی حکومت آل یحیی و رسیدن به آرمان شهر که در نیمه ی را به تاریخ پیوست، تلقی می کنند.

پیشینه‌ی روابط فرهنگی - تاریخی ایران و افغانستان

( اشاره: این نبشته برای یکی از همایشهای دانشجویی به مناسبت هفته فرهنگی افغانستان – ایران در اوائل سال روان نگارش یافته بود که اینک در معرض خوانش شما قرار می‌گیرد)

 مقدمه

از زمان‌های دور پایه تمدن آریایی بر شالوده زبان، دین، تاریخ، فرهنگ و عنعنات مشترک در گستره به مساحتی از ستیغ قله‌های همالیا و پامیر  تا بغداد و از رود سند تا سمرقند و بخارا، ریشه دوانیده بود. این تمدن که بر بنیان چند اصل و چند فاکتور می‌چرخید؛ مردمِ نواحی مختلف را با ریشه‌ها و باورهای یکسان به هم مرتبط می‌ساخت؛ عوامل مذکور باعث به وجود آمدن تمدنی بنام تمدن آریایی گردید که امروز برخی از این تمدن به عنوان تمدن «ایرانی» تعبیر می‌کنند!.