فصلنامه روزگار ویژه تابستان ۱۳۸۸ با مقالات و مطالب متنوع منتشر گردید.

سر مقاله: دولت آینده؛ چالش‌ها و فرصت‌ها

توسعه روستایی و نقش آن در اقتصاد ملی افغانستان (توسلی غرجستانی/ قسمت سوم)

انديشه سياسي سيد جمال‌الدين اسد آبادی (قربانعلی هادی / قسمت دوم و پایانی)

نقش شیعیان در فرهنگ و تمدن افغانستان (عبد القیوم آیتی/ قسمت چهارم)

ولایت دایکندی و انتظارات مردم (محمد امین شجاعی/ قسمت سوم)

دایکندی در برزخ مرگ و زندگی (خیر محمد فیاض / قسمت دوم و پایانی)

نتایج مقدماتی نهایی شمارش آرا شورای ولایتی دایکندی

دولت آینده؛ چالش‌ها و فرصت‌ها

 انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای ولایتی در 29/5/1388 برگزار گردید. نفس این امر برای پشت سر گذاشتن دوران گذار از بحران و خشونت به سوی امنیت و دموکراسی و احترام به آرا و نظرات مردم موضوع حیاتی تلقی می‌گردد. صرف نظر از عدم استقبال مردم و عدم حضور آنان در پای صندوق‌های رأی وکنکاش علل و عوامل داخلی و خارجی آن (هرچند در جای خود بسیار حایز اهمیت و بررسی فوق العاده می‌باشد)، دولت منتخب و برآمده از این حضور 39 درصدی با چالش‌ها و مشکلات سیاسی، اجتماعی، امنیتی و اقتصادی فراوانی روبرو خواهد بود و از سوی دیگر از ظرفیت‌ها و پتانسیل‌های موجود در ارایه تصویری شفاف و قانونمند و خالی از ارتشا و فساد اداری موجود در پنج سال آینده نیز برخوردار خواهد بود.

کاندیداتوران ریاست جمهوری و فقدان یک برنامه کاربردی!

تاانتخابات "ریاست جمهوری دوم" ده روز دیگر باقی مانده است اما در خلال کمپاین انتخاباتی نامزدان ریاست جمهوری در فرصت گذشته افرادی بیش از دیگران برجسته تر به نظر می رسند. این برجستگی و ممتاز بودن نه به خاطر لیاقت و کاردانی و ارایه برنامه مدون کاربردی و عملیاتی بلکه به خاطر استفاده از امکانات تبلیغاتی مدرن و کلاسیک و شگردهای آن می باشد.

از میان 37 نامزد باقی مانده آنچه از همه بیشتر مردم افغانستان را متوجه خویش ساخته اند، می توان از حامد کرزی، رمضان بشردوست، عبدالله عبدالله و اشرف غنی احمدزی نام برد. بر اساس برآورد و پیش بینی این چهار نفر از شانس بیشتر در جلب و جذب آرا هموطنان برخوردارند. از نظر قومی و اتنیکی دو نفر از آنها متعلق به قوم پشتون و یک نفر به تبار هزاره و یک نفر مختلط از دو گروه قومی قدرتمند می باشد.

انتخابات ریاست جمهوری و زوایای مبهم آن!                                            

براساس اعلام کمیسیون انتخابات، انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای ولایتی تا سه ماه دیگر یعنی 29/5/1388 برگزار می‌گردد. براساس گزارش کمیسیون مذکور 44 نفر دواطلب کاندیداتوری ریاست جمهوری گردیده اند. بر مبنای مشارکت اکثریت طبقات جامعه و مردم سالاری (دموکراسی) انتخاب کردن و انتخاب شدن حق همگانی و جزو حقوق مدنی افراد و اتباع (شهروند) یک کشور است مگر در موارد خاص که طبق قانون و دادگاه با صلاحیت از برخی از حقوق و مزایایی شهروندی محروم گردیده باشد.

مجموعه مقالات ۱ و ۲ منتشر گردید

به اطلاع دوستان و خوانندگان گرامی رسانده می شود که نوشته‌ها و سیاهه‌های اینجانب از سال ۱۳۷۵ تا پایان ۱۳۸۷ که در برخی از نشریات چاپی و الکترونیکی (سایت‌ها و وبلاگ‌ها) منتشر شده بود، تحت عنوان "مجموعه مقالات ۱ و ۲ " در دو بخش جداگانه و با کمیت محدود و معدود در بهار ۱۳۸۸ تکثیر و منتشر گردید. مجموعه مقالات (۱) حاوی ۵۴ عنوان مطالب و تحلیل‌های سیاسی- اجتماعی در ۱۲۰ صفحه و مجموعه مقالات (۲) مشتمل بر ۲۷عنوان مقالات اقتصادی، دینی و فرهنگی در ۱۰۴ صفحه می باشد. برای مزید اطلاع از هدف تهیه و انتشار این دو مجموعه به مقدمه مجموعه مقالات (۱) که در زیر آمده است مراجعه شود. در ضمن فهرست مجموعه مقالات (۲) نیز بعد از مقدمه مذکور آورده شده است.

انتخابات ریاست جمهوری و داستان تکراری کمیسیون حقوق بشر!  

با نزدیک شدن انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای ولایتی، تب یارگیری و پارتی بازی روز به روز رونق می‌یابد. کسانی که دل درگرو این پروسه دارند از راههایی مختلف و شگردهای متنوع و گاه متضاد برای فربه کردن طیف خود استفاده می کنند.

ثبت دارائی‌های کرزی دیرهنگام اما نیک 

آقای کرزی در این اواخر دست به اقدامات نیک و عامه پسند زده و می زند. ابراز نارضایتی از کشتار مردم عادی توسط نیروهای خارجی تا ثبت اموال منقول و غیر منقول خویش. آقای کرزی چند سال پیش نیز از ثبت دارایی و اموال کابینه و کرسی نشینانش گپ و گفتاری به میان آورده بود، لیکن متأسفانه بسیار زود به فراموشی سپرده شد و هیچ وزیر و مشاوری آقای کرزی حاضر به ثبت اموال و دارایی خود نگردید. تا جای که ذهن و حافظه قاصر من به یاد دارد حتی خود جناب کرزی نیز چنین کاری را انجام نداد.

پيروزي اوباما با شعار تغيير و تأثیر آن بر آينده افغانستان

در جهان مدرن و دیجیتالی امروز که مرزهاي فرضي و ملّي كشورها با توليد، تبادل و انتقال بهت‌آور اطلاعات عملاً فروپاشيده است، تأثیر پذیری دولت­هاي ملّي و مستقل از روند تحولات بين­المللي در ابعاد سیاسی، اجتماعی و اقتصادی امری عادی و اجتناب­ناپذير تلقی می‌گردد. در دنياي ناپدار و به­هم پيوسته عصر ارتباطات و جهاني شدن، هيچ دولت و كشوري ـ هرچند مقتدر و ثروتمند ـ نمي­تواند از پيامدها و برايندهاي گريز ناپذير دگرگوني­هاي پرشتاب در سطح جهاني بركنار بماند.

اما در كنار حقيقت يادشده، اين واقعيت روشن را نيز نمي‌توان انكار كرد كه سطح و ميزان تأثيرپذيري كشورها از رخدادها و تحولات بيروني و جهاني، رابطة معناداري با سطح آسيب­پذيري و ناتواني كشورها و يا توانايي­ها و ظرفيت‌هاي موجود و بالقوه آنها دارد. كشورهاي باثبات، توانمند و برخوردار از اقتصاد قوي و دانش فني روز، در مقياس كمتر از طوفان­ها و جريان­هاي بيروني و جهاني متأثر مي‌شوند. در نقطه مقابل،

سیاست ملیشه سازی در جنوب و جنوب شرق؛

                                                              سیاست یک بام دو هوا!

 در این اواخر تشکیل گروه شبه نظامی موسوم به "اربکی" یا "ملیشه سازی" در مناطق جنوب و جنوب شرق بویژه در ساحات مرزی و سرحدی با پاکستان بر سر زبان‌ها افتاده است. این موضوع بعد از اظهارات برخی قوماندانان نیروی خارجی بخصوص انگلیسی‌ها و موافقت تلویحی آمریکائی‌ها موجی از اعتراض و انتقاد را نسبت به این سیاست بر انگیخت.

دولت انگلیس از چندین سال پیش بدینسو از راه‌های مختلف سعی دارد که زمینه بازگشت مجدد طالبان را تحت عنوان "طالبان میانه‌رو" و " ملیشه‌های قومی" در بدنه حاکمیت فعلی را فراهم سازد و این امر با توجه به ناکامی نیروهای خارجی در مبارزه با تروریسم در افغانستان و پاکستان بیش از گذشته گزینه مورد انتخاب سیاست‌مداران و افسران کشورهای غربی نیز تلقی می گردد. آمریکا که زمان مخالف سرسخت سیاست

"روزگار" به جرگه مطبوعات پیوست

در زمان ما که اطلاع رسانی و انتقال اطلاعات گوی سبقت را از همگان ربوده است، قدم زدن در این وادی کار بس ارزشمند و ماندگاری است. انتشار اخبار و مقالات از طرق گوناگون دیداری، شنیداری و نوشتاری و انتقال آن در راستای دستیابی به هدف مورد نظر تهیه کنندگان به مخاطبان، در حوزه اطلاع رسانی نقش مهمی دارند. هر کدام از روشهای فوق به فراخور گستره خویش مخاطبان و علاقه ‌مندانی دارند که می‌توان از این مجرا بر آنان تأثیر گذاشت.

نیازهای اعتقادی، جمعی، کشوری و منطقه‌ای محتوای این رسانه‌ها را شکل و جهت می‌دهند و دست اندرکاران این گستره نیز سعی و اهتمام شان بر پاسخگوی به این نیازها و ارائه معلومات در آن وادی می‌باشند.

 "روزگار" نیز دارای چنین فرایند کاری و برایند بینشی است که در دو بعد «منطقه‌ای» و «فرا منطقه‌ای» به عبارت دیگر در دو حوزه تبیین «مشکلات اجتماعی» و «ایدئولوژی» به مخاطبان خود ارایه معلومات نموده و سیگنال‌های اطلاعاتی را به آنان منتقل می‌کند.

 "روزگار" دریچه‌ی برای فریاد دردها، رنج‌ها و باز کردن حلقوم‌های بسته شده‌ی مردم است که سالیان سال با رنگ‌های گوناگون منطقه‌ای، تباری و مذهبی مورد تبعیض و ستم تاریخی قرار گرفته اند و امروز نیز به شکل مدرن و با ظاهر جذاب در قالب دموکراسی و آزادی بر آنان تحمیل می‌شود.

پیروزی روح الله و تبلور وحدت ملی

تیم ورزشی افغانستان که با چهار نفر شرکت کننده در مسابقات جهانی المپیک 2008 پکن شرکت کرده بود، نوید از یک حرکت سنجیده دست اندرکاران ورزشی کشور می‌داد. نزدیک به سه دهه است که افغانستان با اخبار و گزارشهای ناگوار جنگ، نا امنی، اختطاف و ترورهای کور در رسانه‌های بین المللی و منطقه‌ای تبارز کرده و سوگمندانه تا کنون نیز!

کوچی و کوچی گری

اهرم قدرت طلبی در دست سیاست مداران شیطان منش!

(1)

وقت به تاریخ و گذشته کوچی و کوچی گری نظری می اندازیم، نا خود آگاه به یاد سرنوشت این عده که از آغاز همراه با مشکلات بوده است و تراژیدی که همواره برای خود این قشر و یا برای دیگران در پرتو سیاست شیطانی قدرت طلبان و حاکمان رقم خورده و در مسیر پر پیچ و خم جغرافیای فزیکی و تاریخی دست و پنجه نرم کرده است می افتیم. آنچه که عیان است از گذشته تا امروز بخصوص از زمان استبداد کبیر عبد الرحمانی مسأله کوچی و کوچی گری اهرم فشار و و سیله حفظ قدرت و چوکی

پیام های

"نامه سر گشاده مردم ولایت دایکندی عنوان رئیس جمهور حامد کرزی"!

در این اواخر نامه سر گشاده ای از طرف مردم دایکندی خطاب به رئیس جمهور جمهوری اسلامی افغانستان در برخی از نشریات و سایت های الکترونیکی منتشر گردید. نامه مذکور بیانگر مشکلات، چالش ها و فساد گسترده اداری فراوانی است که در ساحه ولایت نو تأسیس دایکندی وجود دارند.

این نامه سر گشاده متضمن دو نوع پیام متفاوت و مختلف به شخص رئیس جمهور می باشد.

 پیام اول: آقای رئیس جمهور! حمایتت می کنیم 

بخشی این نامه حاوی حمایت مردم ساحه دایکندی از رئیس جمهور است. حمایت عمیق از سیاست ملی رئیس جمهور، پشتبانی از صلح، امنیت، عدالت، وحدت ملی و پیشرفت اقتصادی در ...

حادثه هشت ثور کابل؛ گمانه ها و انگیزه ها

هفت ثور و هشت ثور یاد آور چالشها و فرصتهای است که بیش از سه دهه مردم افغانستان را به خود مشغول کرده است. هرکس به این دو روز از دید خویش نگاهی ویژه و سمبلیک خود را دارند.

 گروهی هفت ثور (سالروز کودتای کمونیستی ها در افغانستان) را سرآغاز بدبختی و مشکلات مردم افغانستان می دانند و عده ای آن را آغاز رهایی از سلطه سیاسی حکومت آل یحیی و رسیدن به آرمان شهر که در نیمه ی را به تاریخ پیوست، تلقی می کنند.

چرا جرأت شنیدن واقعیت ها را نداریم؟

(نگاهی گذرا به نوشته های آقایان محمد اسحاق فایز و نور احمد رجاء)

بعد از حوادث و نا امنی های اخیر ولایت هرات، بنده مقاله ای در این مورد نوشتم که بعد از انتشار در برخی از رسانه های الکترونیکی با واکنش و عکس العمل های از سوی برخی از وطنداران گرامی روبرو گردید. آقای فایز که مستقیما به نقد مطلب بنده پرداخته است، دچار یک نوع پارادوکس و تناقض نوشتاری گردیده است. در نوشته کنونی به برخی از تناقضات که وی دچار آن گردیده است و این امر از حب ذاتی و تباری ایشان نشأت گرفته است؛ اشاره کرده و سپس به مطلب جناب آقای نور احمد رجاء که هرچند صریحا متعرض مقاله بنده نشده است اما حاوی مطالب قابل تأمل بوده و با عنوان (هرات و یاوه بافی های بی هویت ها) آغاز کرده است، اشاره خواهم کرد.

اندر حکایت نقدهای وارده بر مقاله

                           "هیاهو و غوسالاری در وراء یک حکم اعدام"

البته بعد از نوشتن مقاله "هیاهو و غوغا سالاری در وراء یک حکم اعدام" با توجه به نقدها و یا تأییدهای که از سوی برخی از دوستان به صورت نظر در سایت های اینترنتی از جمله شبکه اطلاع رسانی افغانستان و در وبلاگ غرجستان و یا از طریق ایمیل ارائه گردید، به هیچ وجه قصد ادامه بحث را نداشتم تا اینکه به صورت نقدگونه ای از سوی برخی دوستان و بزرگواران در سایت "کاتب هزاره" مستقلا به نشر رسید، تصمیم گرفتم نسبت به برخی از انتقادات این دوستان مطالب مختصری را برای روشن شدن اذهان خوانندگان گرامی بنویسم.

از جمله دوستان که به نقد مقاله مزبور مبادرت ورزیدند جناب آقای داکتر اسد الله حیدری و آقای بصیر احمد مهاجر هستند که ضمن تشکر از عالی جنابان؛ نکات چندی را لازم دانستم خدمت این عزیزان به عرض برسانم... [ آدرس مقالات آقای حیدری و آقای بصیر احمد مهاجر .] 

فرهنگ سازی و صیانت فرهنگی به روش خرّم!

وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان:

 به کارگیری زبان فارسی ممنوع! یک خبر نگار و دو مدیر مسئول خبر به جرم کابرد واژه های زبان فارسی مجازات شد. کاربرد واژه های "دانشگاه، دانشکده، دانشجویان" ممنوع است و مجازات دارد.

کاربرد واژه های " توریزم، کلتور یا کالچر، ژورنالیست، هاوس، یونیوریستی و ..." مطابق اصول فرهنگی و اسلامی است، پس ثواب و پاداش دارد!   

هویت هر جامعه وابسته به فرهنگ، اعتقادات، باورها و رفتارها آنان می باشد. از جمله مقوله ای فرهنگ؛ زبان، گویشها و کنشهای اجتماعی در تعامل و تبادل اطلاعات شمرده می شود. ملتی که ...  

  به واقع تفاوتی میان «فارسی» و «دری» نیست.  این مقاله را نیز بخوانید.

 نامه برکناری وزیر اطلاعات و فرهنگ را در این سایت امضا کنید.

هیاهو و غوغا سالاری در وراء یک حکم اعدام!

از طریق برخی رسانه ها از جمله وبسایتها و روزنامه ها مطلع شدیم که دادگاه ابتدایی در ولایت بلخ شخص روزنامه نگاری بنام پرویز کامبخش را به اعدام محکوم کرده است. هرچند در هیچ منبعی مستقل اتهام وارده و همچنان دلیلی برای این حکم به طور مستند و مستدل ذکر نشده است که تا بتوان در مورد آن اظهار نظر کارشناسانه و مستدل کرد. اما در این چند روز برخی از نویسندگان هموطن در رسانه ها از جمله سایتها و نشریات الکترونیکی مطالب متعدد و متنوع از سر دلسوزی و با هدف دفاع از آزادی بیان، کرامت انسانی، حقوق بشر و حقوق اساسی جاری در افغانستان به نشر سپرده اند که در ذات خود ارزشمند و قابل ارج است اما نکاتی در این میان وجود دارند که اشاره به برخی از آنها ضروری و لازم می باشد:

 تورم + برف و سرما + قحطی = فاجعه انسانی   

زمستان سال 1386 با چند ویژگی مهم و منحصر به فرد رخ نمود. (تورم سه صد درصدی، برف و سرمای شدید، اخراج مهاجران افغانی مقیم جمهوری اسلامی ایران و احتمال بروز فاجعه انسانی و قحطی و جان باختن عده ای از هموطنان در اثر سرما و شدت برودت  و تلف شدن مواشی و حیوانات مردم در نقاط مختلف کشور را می توان جزو از این زنجیره دانست.) کشور ما که به علل مختلف از ساختار جغرافیایی گرفته تا نارسایی ساختار تشکیلاتی و حکومتی دچار چالشها و مشکلات عدیده می باشد؛ چند امر در تشدید این چالشها و مشکلات در فصل سرما و یخبندان جاری دخالت دارند.

گرانی یا تورم Inflation))

   ولایت دایکندی و چالشهای مضاعف! (قسمت سوم و پایانی)

33 میلیون دالر بودجه انکشافی ولایت دایکندی در سال 1386 به کدام فرجام خواهد رسید؟

مسئول پاسخگویی ضعف مدیریت و عدم هماهنگی در اجرای پروژه ها و عدم جذب و مصرف بودجه اختصاص داده شده در سطح ولایت دایکندی والی محترم، نمایندگان شورای ملی و شورای ولایتی خواهد بود...

مقامات وزارت ماليه: برخی وزارت ها چون تحصيلات عالی و احيا و انکشاف دهات تا هنوز تنها بيش از نصف بودجه انکشافی خود را مصرف کرده اند وزارت های حج و اوقاف، امور زنان، ترانسپورت (حمل و نقل) و عودت مهاجرين حتی موفق نشده اند تا ۱۰ درصد بودجه انکشافی درخواستی خود را مصرف کنند.

انور الحق احدي: درقسمت مبارزه با فساد اداري جواب ما اين است که هرچه پيشنهاد ويا سفارش مقامات بين المللي ويا متخصصين بين المللي درارتباط با مبارزه عليه فساد ارائه نمود اند، حکومت افغانستان آن را عملي نموده است.

روزنامه امت چاپ كراچي پاكستان: صدها هزار دالر هزينه بازسازي افغانستان در تباني نظاميان امريكا و پوليس افغانستان به سرقت رفته است. تخمين زده مي شود نيمي از كمكهاي بين المللي به بازسازي افغانستان به تاراج رفته باشد.

اسپنتا؛ از تئوری پردازی تا عملگرایی

(اندر حکایت فراز و فرود پالیسی شاگرد مکتب فرانکفورت)

در این اواخر نامه سرگشاده ای توسط برخی از افغانهای مقیم اروپا عنوان وزارت خارجه، دفتر ریاست جمهوری و پارلمان افغانستان در انتقاد از عملکرد برخی از سفرای افغانستان، به نشر رسید.

 این نامه بهانه ای شد تا نگاهی اجمالی به گفته ها و گپهای وزیر محترم خارجه آقای اسپنتا قبل از تصدی ریاست وزارت خارجه، آغاز تصدی آن وزارت و بعد از آن بیندازیم...

 اسپنتا: "من در علم سیاست از ‏شاگردان مکتب فرانکفورت هستم، مکتبی که معروف به مکتب انتقادی است، مساله آنچه که باید باشد ‏یعنی عدالت و نبود ظلم، تامین حقوق بشر، برابری زن و مرد، عدالت اجتماعی، آزادی ملت ها و یا ‏حق حاکمیت. همه اینها ارزشها، نورمها و هنجارها هستند، انسان باید تلاش کند که به اینها برسد."

ولایت دایکندی و چالشهای مضاعف! (قسمت دوم)

رئیس جمهور محترم حامد کرزی:  دایکندی قلب افغانستان است و این قلب باید در تپش باشد.

علی احمد جلالی وزیر داخله وقت: دولت امکانات را فراهم خواهد نمود تا والی مشکلات مردم دایکندی را رفع نماید.  

کریم خلیلی، معاون ریاست جمهوری: در قانون اساسی عدالت رعایت گردیده است. در نظام مردم سالار؛ دولت به عنوان دولت برگزیده مردم، خدمتگزار مردم است.

سرور دانش والی وقت دایکندی: نسبت به بازسازی و نوسازی توجه شود.

ولایت دایکندی و چالشهای مضاعف! (قسمت اول)

(اندر حکایت وعده‌های عمل نشده رئيس جمهور محترم "حامد کرزی" و همکاران وی)

 با سقوط ولسوالی کجران ولایت دایکندی در تاریخ 14/8/1386 بدست گروه طالبان و سپس بازپس گیری آن توسط نیروهای دولتی، ولایت دایکندی بعد از ماهها غیبت رسانه‌ای بار دیگر بر سر زبانها افتاد. ما نیز به اين بهانه سیر و سیاحتی از باب دیگر و از زاویه متفاوت به این ولایت سی و چهارم سفر می‌کنیم تا با نقاط قوت و ضعف این ولایت بیش از پیش آشنا شویم. هرچند اين ولایت از بدو تأسیس در سال 1383ش. بنام سی و چهارمین ولایت افغانستان یاد می‌شود؛ اما با دقت در وضعیت اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی و بخصوص رفاه اجتماعی شاید بتوان آن را در ردیف صد و پنجاهم قرار داد! تعجب نکنید! مبالغه‌ای هم درکار نیست فقط حوصله داشته باشید تا پایان این نوشتار با ما باشید؛ گزارشهای مستند برای تان ارائه می‌کنم. از سخنان رئيس جمهور گرفته تا والی آن ولایت، از گفتار وزیر داخله گرفته تا نمایندگان آن ولايت در شورای ملی، ولایتی و ...

جلالت مأب "حامد کرزی":  بازسازی در عرصه‌های مختلف در اين ولايت آغاز می‌گردد. دایکندی قلب افغانستان است و این قلب باید در تپش باشد.

 تأمل بر گفته های که قابل تأمل نیست!

(زهی انصاف آقای "تیمور غوری")

آقای تیمور غوری در نوشته ای که در سایت "کاتب هزاره" منتشر شده است، مطالبی را در مورد آقای مصطفی کاظمی مطرح کرده است که جدا جای تأمل دارد.

نویسنده با مطرح کردن خویش به عنوان "کارشناس مسایل سیاسی" و "ناظر بی طرف سیاسی"  نکات از مقاله ی سیاستمدار و دیپلمات هندی بنام "بدرا کمار" را به نقد و چالش گرفته است. البته ما در نوشته کنونی به هیچ وجه درصدد دفاع و تأئید مرحوم کاظمی و رفتار سیاسی شان نبوده و نیستیم و همچنان قصد تأیید یا رد محتوای مقاله بدرا کمار را نیز نداریم. آنچه ما را واداشت تا چند گپ مختصر را در مورد نوشته آقای غوری ارائه کنیم، طرز دید و نحوه تحلیل سیاسی ایشان از وضعیت و واقعیت جامعه هزاره است که وی بسیار به صورت افراطی و رادیکالیزم خواسته است رفتار سیاسی و منش های اجتماعی آقای کاظمی را به عنوان یک کارشناس امور سیاسی مورد نقد قرار دهد.

از وراء خون و آتش!

( به مناسبت شهادت نمایندگان شورای ملی و مردم بی گناه بغلان)

روز پانزدهم عقرب 86 در حال غروب کرد که بسیاری از مردم بی‌گناه بغلان بخصوص شاگردان مکاتب و آینده سازان فردا به همراه نمایندگان شورای ملی غروب آخر را تجربه کردند! غروب که برخلاف شفق صبحگاهی، خونين تر از گذشته به باختر شتافت و چشم‌های اشکبار و اشک ریزی را برای ابد بدنبال خود ربود. روان‌های پاک و به پرواز درآمده، مشایعت و همراهی بدن‌های چاک چاک با غروب سرد،  سنگین و خونین را در شامگاه اين روزغریبانه به تماشا نشستند! کوردلان آدم سوز و آدامخوار، مزدوران و اجیران مزد بگیر اجانب، با توطئه خطرناک ...

جنرال، پاکستان را به کدام سو سوق می‌دهد؟

با اعلام و ضعيت فوق العاده و اضطراری و تعلیق قانون اساسی و حبس گسترده سیاست‌مداران، حقوق دانان، فعالان حقوق بشر و برخی از رهبران احزاب سیاسی؛ وضعيت پاکستان بیش از گذشته بحرانی و فوق العاده به نظر می‌رسد. کشور پاکستان که می‌توان آن را مملکت جنرالها و اردو نام گذاشت، از بدو تأسیس تا کنون مکررا صحنه تاخت و تاز نظاميان بوده است و هر ازگاهی يک افسر و جنرال نظامی برای حفظ موقعيت اردو و عساکر پاکستان که جهت تداوم بحران با کشورهای همسایه نقش تعیین کننده دارند، دست به کودتا زده و سیاست مداران مستقل را یکی پس از دیگری از گردونه سیاست و حکومت به بهانه تحکیم دموکراسی و صیانت از استقلال کشور دور می‌کنند.!

نه به آن شوری شور، نه به این بی نمکی!

روزنامه 8 صبح در شماره 113در تاریخ 15 میزان 1386 مطلبی با عنوان " تظاهرات در حمايت ازقدس نشان از بلوغ سياسي يا...؟!"   به تحلیل تظاهرات برخی از مردم افغانستان در حمایت از قدس پرداخته و انعکاس آن را در برخی از رسانه ها "با آب و تاب زیاد" تعبیر کرده است و به این نتیجه رسیده که که تظاهرات برگزار شده در حمایت از قدس ناشی از اراده مردم افغانستان نیست بلکه در راستای منافع کشورهای خارجی آن هم توسط عده ای خاص از کسانی که تا هنوز در افغانستان موجودیت و هویت سیاسی شان تثبیت نگردیده است و موقعیت جغرافیایی شان متزلزل است، به حمایت از دیگران بر می خیزند و به این نکته هم اشاره می کند که برخی از گروه های تندرو فلسطینی حامی القاعده است. و در آخر به ارائه آمار پرسش بر انگیز مظاهره کنندگان کابل اشاره می کند و با جملات پرسشی و پاسخ آن مطلب خود را به پایان می برد " آيا از ميان ...

تقدیم به:

مدعوین افطاری خونِین کابل!

پگاه صبح روز هفدهم ماه مبارک رمضان در شهر کابل از منسوبان اردوی ملی و محافظان امنیت مردم و مدافعان حدود و ثغور "افغان ستان" و رهگذران که برای بدست آوردن لقمه نان به این سو و آن سو روان بودند، برای یک افطاری در شامگاه همان روز دعوت می کند و در مقابل سینما بهارستان سوری به مناسبت استقبال از افسران و عساکر اردوی ملی در حالی‌که ساعت هفت و چند دقیقه صبح را به نمایش گذاشته بود؛ بپا می‌شود!. اما میزبانان این افطاری شخصیت‌های اسکیزوفرنی واقعی هستند که به مدت چند سال زمام اداره چنین ضیافت‌ها و میزبانی آن را برعهده دارند اما میزبانان امسال متفاوت‌تر و متمایزتر از گذشته با یک سر و گردن بلندتر و فرازمندتر از دیگران!

تعلیم و تربیت در هزاره جات از زبان آمار

رسول گرامی اسلام (ص): اطلبوا العلم من المهد الی اللحد.

تعلیم و تربیت فرزندان یک وجیبه اسلامی و ملی است ...

تعلیم و تربیت در افغانستان: در افغانستان نیز امر تعلیم و تربیت بنا به اقتضائات زمانی و مکانی در طول تاریخ و در برهه کنونی فراز و فرود بس زیادی را تجربه کرده است و گاهی به بهانه نژادی بخش عظیمی از جامعه از فراگیری...

وضعیت تعلیم و تربیت در هزاره جات: وضعیت آموزش و فراگیری علم در مناطق محروم هزاره نشین مانند سایر بخشهای اقتصادی، رفاهی، فرهنگی و ارتباطات بیش از سایر مناطق کشور رنج می برد. این وجیبه مل  ...

 جدول آمار مکاتب و محصلین ذکور و اناث ولایت دایکندی در سال تحصیلی 1386: بر اساس آمار نماینده وزارت معارف در ولایت دایکندی در سال تحصیلی 1386 در هشت ولسوالی ولایت دایکندی 53497 محصل مشغول به تحصیل هستند...

رهبران دو سوی خط " دیورند " در محاق حرکتهای زیگزاگی

( راهکارهای پیشنهادی برای حل مشکل "خط دیورند")  

... "معادله چند مجهولی" خط استعماری دیورند که توسط نماینده استعمار انگلیس در هند بریتانوی "سرماتیمه دیورند" با امیر عبد الرحمان خان به تعبیر میر محمد صدیق فرهنگ "مستبد با کفایت" در 114 سال قبل (1893 میلادی) در راستای سپاسگزاری امیر از حمایت دولت انگلیس در مواجهه با مشکلات و مخالفان داخلی بخصوص هزاره جات و شمال، پلان گردید... راه حل های پیشنهادی برای حل بحران "خط دیورند":

 1. رفراندوم و مراجعه به افکار و آراء اقوام دو سوی خط دیورند جهت ملحق شدن به کشور خاص.

 2.  مراجعه به آراء و برگزاری همه پرسی در کشورهای افغانستان و پاکستان در سطح ملی جهت تعیین سرنوشت خط دیورند به عنوان خط مرزی.

3. ایجاد کشور مستقل بنام "پشتونستان"...

جرگه ای امن منطقه ای؛ 

                                 فرار از واقعیت برای مقابله با معلول

(مروری بر سر فصل های سخنان شرکت کنندگان جرگه ی امن)

با گذشت چند روز از نخستین دور برگزاری جرگه ای امن منطقوی در کابل که یکبار دیگر توجه رسانه های بین المللی و منطقه ای را به مشکلات افغانستان معطوف داشت، آنچه که در دستور کار نشست کابل مطرح شده و یا خواهدشد؛ بیشتر جنبه تشریفاتی و تعارفی دارد تا حل معضل اصلی به صورت واقعی. آنچه در روز افتتاح و بعد از آن، از نشست کابل از طریق رسانه ها نشر گردیده بیشتر جنبه تبلیغاتی دارد تا بررسی ریشه ای بحران موجود در دو سوی خط دیورند، تا زمان که مشکل خط دیورند حل نشود و کشور پاکستان از آن جهت اطمینان خاطر پیدا نکند، از هرگونه همکاری در راستای عملیه صلح که به نفع کشور افغانستان باشد خودداری خواهد کرد همچنان که تاهنوز در امر مبارزه با تروریزم و القاعده جدی نبوده بلکه برای کسب امتیازهای معنوی و مادی و کمکهای بیشتر از کشورهای غربی خود را در حال مبارزه با تروریزم نشان داده است. بنابراین جرگه امن منطقه ای یا نشست کابل در راستای مبارزه با معلول می چرخد تا مبارزه با علت و حل ریشه ای معضل کنونی.

جرگه ای امن منطقه ای؛

راهکار کهنه برای چالشهای مدرن

بعد از مدتهای زیاد که برای برگزاری جرگه امن منطقه ای سرمایه گذاری و اطلاع رسانی صورت گرفت و کمیسیون تحت زعامت فاروق وردک برای برگزاری آن ایجاد گردید؛ بالآخره قرار است روز پنجشنبه 18/5/1386 اولین نشست آن در کابل برگزار گردد.

 سؤال اساسی این است که آیا این نشست عنعنوی می تواند چالشهای موجود در دوسوی خط دیورند را که تا مرکز سیاسی کشورهای افغانستان و پاکستان نیز تسری کرده است، حل سازد؟

آیا برگزاری این جرگه همانند جرگه های عنعنوی و تباری مشکلی دیگر بر مشکلات موجود در دو کشور واقع در دو سوی خط دیورند نمی افزاید؟

آیا چالشهای مدرن که تحت عنوان "تروریزم، مواد مخدر و سلفی گری" از شرق آسیا تا اروپا و آمریکا گسترده شده است و به شکل حاد آن در افغانستان، عراق و پاکستان بروز کرده اند؛ با سنت تباری تحت عنوان "جرگه امن" قابل حل است؟

سرنوشت پریشان هزاره ها! (2)

رهبران مردم هزاره و برخورد منفعلانه با چالش کوچی ها

بعد از استقرار حکومت کرزی در کابل و حمایت بیش از حد فرهنگ کوچی گری و اختصاص بیمه شده ای تعداد از کرسی های پارلمان به این قشر در پارلمان افغانستان، موازنه قدرت به نفع آقای کرزی رقم زده شد که این کار برای بلند مدت و با اهداف خاصی پلان گذاری گردیده است.

ما این حق را به کوچی ها قائلیم که آنها نیز از یک زندگی مناسب اجتماعی برخوردار شوند و همانند سایر اتباع کشور در چوکات قانون ثبت و تعداد کسانی که از دولت افغانستان تابعیت می کنند معین شوند و بر اساس قانون ارائه خدمت زیر پرچم و مکلفیت نمایند همچنان که قانون اساسی دولت را مکلف می سازد تا زمینه اسکان دائمی آنان را فراهم سازد اما متأسفانه عده از قوم سالاران به عنوان اهرم فشار از کوچی ها در قالب پارلمان و خارج از آن بر سایر کتله های قومی به نحو سیستماتیک مورد سوء استفاده قرار می دهند. ایجاد مشکلات برای مردم هزارستان توسط کوچی ها همانگونه که در قسمت قبل این نبشته ( سرنوشت پریشان هزاره ها! از امیر عبد الرحمان خان تا جلالت مآب حامد کرزی) بیان شد ناشی از پالیسی ناسیونالیستی کرسی نشینان کابل بوده است البته بر اساس طرح پلان گذاران دویمه سقاوی ( سقاوی دوم) ...

(به ضمیمه دیدگاه یکی از خوانندگان گرامی در مورد این مقاله در سایت پیمان ملی)

سرنوشت پریشان هزاره ها!

از امیر عبدالرحمن خان تا جلالتمآب حامد کرزی

وقت تاریخ افغانستان یا " اوغان ستان" را ورق می زنیم به نکات برجسته و متمایز از سایر جهات بر می خوریم که در سرنوشت مردم افغانستان بخصوص هزاره ها نقش کلیدی و تعیین کننده دارند. البته ممکن است در بدو امر چنین به نظر برسد که در شرایط کنونی طرح مباحث تاریخی و ظلمهای ناشی از حاکمیت استبداد فاشیزم قومی و تسری و ارتباط دادن آن با مشکلات و معضلات کنونی کاری درستی نباشد؛ اما دقت در روند وقایع کنونی کشور از جمله هجوم کوچی های طالب با پرچمهای سفید به هزاره جات و رویه معمول کرسی نشینان کابل ما را نخواسته به گذشته های نه چندان دور سوق می دهند. آنگهی تاریخ جامعه و ملت ها بذاته ارزش کنکاش را ندارند بلکه آنچه حایز اهمیت است درس و عبرت است که باید از آن آموخت و آینده را بر اساس تجربه های ناشی از آن بنا کرد و ساخت!

به مناسبت روز جهانی مبارزه با مواد مخدر:

چالش جهانی مواد مخدر و مبارزه با معلول!

روز جهانی مبارزه با مواد مخدر در حال تجلیل می شود که اهرم های فشار اجتماعی، سیاسی و اقتصادی زیادی بر مردم افغانستان که به گمان بسیار از مردم دنیا "گناهکار ترین انسانها در زمینه کشت، تولید و ترانزیت مواد مخدر می باشند"، وارد می شود. مبارزه با مواد مخدر در کشور افغانستان سوژه ای است برای تعقیب منافع کشورها که هر ازگاهی با روشهای گوناگون، این کشور و مردم آن را مورد سرزنش قرار می دهند!. مسؤلان امر مبارزه با مواد مخدر چه در داخل دولت افغانستان و چه خارج از آن حیطه و چه در کشورهای خارجی همسایه و فرا منطقه ای، در امر مبارزه با مواد مخدر صداقت چندانِ ندارند و یا اگر در این امر جدی به نظر رسند بیشتر با معلول مبارزه می کنند تا با علت و ریشه های اصلی آن! می توان این امر را با چند دلیل و یا چند فاکتور مبرهن ساخت:

مدال افتخار!

آغاز و فرجام؛ از هفت ثور تا هشت ثور؟

 وحدت جهان اسلام، از شعار تا عمل!

سال که نیکوست از بهارش پیداست! ( تأملی بر چند رویداد)

در روزهای پایانی سال 1385 و آغاز سال 1386 هجری شمسی حوادث و اتفاقات شکل گرفت که نگاه ها و نگاره ها را به خود معطوف ساخت و تردید جدی پیرامون بهبود وضعیت امنیتی، سیاسی و اجتماعی کشور را به وجود آورد. فرایند این اتفاقات را می توان از دو زاویه ( حوادث مثبت و حوادث منفی) مورد مداقه قرار داده و به تحلیل گرفت:

1. سقوط چندین ولسوالی در ولایت هلمند بدست طالبان.
2. راه اندازی عملیات گسترده و غیر موفق برای پس گیری مناطق مذکور و شکست طالبان در این ساحات، توسط قوای ائتلاف و اردوی ملی.
3. تصویب طرح مصالحه ملی و عفو عمومی [جنایتکاران جنگی] توسط شورای ملی در قبال طرح عدالت انتقالی حامد کرزی.
4. اعلام آمادگی تاکتیکی گلبدین حکمتیار برای مذاکره و پیوستن به پروسه صلح و آشتی ملی.
5. همایش حمایت از طرح مصالحه ملی در استدیوم ورزشی کابل توسط رهبران جهادی و طرفداران آنها.
6. ربایش خبر نگار ایتالیایی و همکار افغان وی به همراه موتروان آنها.
7. آزادی خبر نگار غربی (مذکور) در قبال آزادی چندین فرد مهم و تأثیر گذار از قوماندانان طالبان و وابستگان آنان.
8. تشکیل جبهه موسوم به « متحد ملی» از سران مجاهدین دیروز و کمونیستان پریروز.
9. بازرسی منازل برخی از نمایندگان شورای ملی از جمله عبد الرسول سیاف توسط قوای خارجی و همکاران افغانی آنان.
10. برنامه انتقال زندانیان افغانی از زندان گوانتانامو به زندان پلچرخی کابل.

افزایش گسستگی میان جهان اسلام و غرب؛ عوامل و انگیزه ها

بر اساس نظر سنجی که یکی از مؤسسات تحقیقاتی آمریکایی (pew ) در 13 کشور مختلف جهان از چهارده هزار نفر اعم از مسلمان و غیر مسلمان  انجام داداه است حکایت از شکاف و بد بینی عمیق بین مسلمانها و کشورهای غربی دارد. این نظر سنجی در حال منتشر شد که در سالهای اخیر برخی کشورهای غربی بخصوص آمریکا برای ترمیم چهره خود در میان مسلمان ها از جمله در خاور میانه تبلیغات گسترده ی توسط شبکه های اقماری خود به راه انداخته بود. قبل از تحلیل و کنکاش علل و انگیزه این بدبینی به نکات مهم این نظر سنجی اشاره می شود:

1-   بسياری از غربيها مسلمانان را مردمانی خشن و متعصب می دانند و اعتقاد و عمل به دين اسلام را با زندگی در جوامع مدرن سازگار نمی دانند.

2-      بسياری از مسلمانان نيز به نوبه خود غربيها را مردمانی خشن و متعصب، خودخواه، بی اخلاق و طمعکار می دانند.

3-   مؤسسه مذکور برای نخستين بار از مسلمانانی که در کشورهای اروپايی همچون بريتانيا، اسپانيا، آلمان و فرانسه زندگی می کنند نظرخواهی کرده و دريافته که اين دسته از مسلمانان نسبت به همکيشان خود در ديگر کشورها، ديدگاههای مساعدتر و مثبت تری نسبت به غرب دارند.

4-      بیشتر مسلمانها معتقدند که عربها نقشی در حملات يازدهم سپتامبر نداشته اند.

5-       ميزان بالايی از احساسات ضديهودی در بین مسلمانها وجود دارد.[1]

6-   مسلمان ها نظريات بدبينانه اي  نسبت به غرب داشته  و سياست هاي غرب را مسئول عقب ماندگي خود می دانند. در مقابل غربي ها مي گويند: مسلمان ها بخاطر دولت هاي فاسد و داشتن مردم تحصيل نکرده و باور هاي اسلامي افراطي  شان عقب مانده اند.

7-   حمایت توده های مسلمان از چهره های رادیکال اسلامی همانند بن لادن در حال کاهش است. در اردن ميزان حمايت از بن لادن پائين آمده است. کمتر از يک در صد مردمي که از آن ها سوال شد به بن لادن ابراز اعتماد نمودند در حاليکه سال گذشته حمايت از بن لادن در اين کشور در سطح بالاتري قرار داشت. در پاکستان نيز ميزان حمايت از بن لادن کمتر شده است. تنها 38 فيصد مردم به بن لادن نوعي ابراز اعتماد  مي نمودند، در حاليکه سال قبل تعداد طرفداران او در اين کشور به 51 در صد مي رسيد.[2]

با جمع بندی این نکات و مطالب به این واقعیت پی می بریم که روز بروز دیوار بی اعتمادی میان اسلام و غرب در حال افزایش است. سؤال اساسی این است که در فرایند این جو بی اعتمادی چه عواملی باعث بر انگیخته شدن احساسات و تنفر مسلمان ها علیه غربی ها و بر انگیخته شدن احساسات و تنفر غربی ها علیه اسلام شده و می شود؟

عوامل و عللی که از دیدگاه مسلمان ها در این بی اعتمادی و گسستگی نقش دارند عبارتند از: 

چالشهای امنیتی، گمانه ها و گزینه ها

با وقوع حوادث ناگوار انفجارها، حملات انتحاری، بمباران هوایی به بهانه مبارزه با طالبان و بقایای القاعده و بالاخره کشته شدن دهها نفر در مخاصمات بین نیروهای ائتلاف و اردوی ملی از یک طرف و بقایای گروه متحجر طالبان و القاعده از سوی دیگر، فضای امنیتی کشور را در سال جاری با چالش جدی روبرو نموده است. در روند کنونی که در آسمان افغانستان سایه افگنده و مردم رنجدیده این کشور را با بحران فزاینده دیگر بعد از یک دوره آرامش نسبی روبرو نموده است؛ گمانه ها و تخمین های بر مبنای تحلیل اوضاع جاری کشور در فراروی ما قرار داده است. برای روشن شدن بحث به برخی از حوادث تلخ که در ماههای اخیر در نواحی مختلف کشور اتفاق افتاده است اشاره می شود:

- راه اندازی عملیات مختلف توسط نیروهای خارجی با همکاری اردوی ملی زیر عناوین مختلف یورش کوهستان، فشار کوهستان و در این اواخر قرار است قهر کوهستان در برخی از نواحی پر آشوب کشور به اجراء در آید. اهداف این جنگ ها هرچه باشد ( ایجاد امنیت، تحکیم پایه های حکومت مرکزی، ریشه کردن تروریزم یا ...) باعث ویرانی، آوارگی، کشتار مردم بی گناه در برخی موارد،  تحریک احساسات و افزایش نا امنی و بد امنی می شود.

- عملیات انتحاری نیروهای مخالفان ( طالبان و القاعده) علیه سربازان خارجی و داخلی و افراد که با دولت همکاری دارند، عملیات انتحاری در قندهار، موارد متعدد عملیات دهشت افگنی اخیر در کابل و در چند قدمی کاخ ریاست جمهوری ( کنار وازرت عدلیه) همگی نشان دهنده بحران فزاینده در برابر دولت کرزی و حامیان وی می باشد. چنان که در اثر این حوادث بیشتر مردم عادی متحمل ضرر می شوند و جان شان را از دست می دهند. استیصال و درماندگی حکومت مرکزی و حامیان بین المللی وی را در برابر این اتفاقات ناگوار هر روز بیش از گذشته شاهدیم.

- حوادث هشت جوزا و پیامدهای آن برای کشور ناگوار، تکاندهنده و هشدار دهنده بود. جرقه اولیه این تظاهرات خونین که بر اساس آخرین اعلام وزارت داخله 17 کشته و بیش از صد وسی نفر مجروح و  در حدود هفتاد میلیون افغانی خسارت بر جای گذاشت توسط عساکر آمریکایی در اثر وقوع حادثه ترافیکی از ناحیه خیرخانه آغاز شد. در وراء این رخدادها گمانه ها و برداشتهای در مورد علل و انگیزه آن وجود دارد که اینک بدانها اشاره می شود.

ناامنی های اخیر و در مظان اتهام قرار گرفتن برخی از کشورهای همسایه

به بهانه ای روزجهانی آزادی بیان و مطبوعات

ضمن تبریک روز جهانی مطبوعات و آزادی بیان به تمام بیان کنندگان، ژورنالیستان و نویسندگان عرصه اطلاع رسانی؛ نکاتی چندی به عنوان "آسیب شناسی آزادی بیان" در زمینه آزادی بیان آزادانه بیان می شود:

الف- هدف از آزادی بیان و نوشتن و گفتن مطالب به هر نحوی که بخواهد، چیست؟

آنچه که در بدو امر به نظر می رسد این است که هرکس، در هر رابطه و در هر موضوع ( اجتماعی، سیاسی، فرهنگی، دینی، مذهبی، انتقادی، تاریخی و...) که خواست کاغذ مشق کنند و مطلب سرهم سازند ولو توهین به ادیان، مذاهب، اشخاص حقیقی و حقوقی باشد. اما هدف اصلی آزادی بیان؛ جنبه اطلاع رسانی  و آگاه کردن جامعه است که نباید در گیرودار مشکلات روزمره از امور دیگر( سیاست، فرهنگ

شهید مزاری؛ هویت ملی و وحدت ملی

 تاریخ ملت ها و جوامع و بقاء آن مرهون انسان های است که به عنوان احیاگران و مصلحان  تاریخ بحساب می آیند. تاریخ و فرهنگ ملت ها بخصوص تاریخ سازی و فرهنگ سازی آنان نیاز به تلاش بلیغ  و سعی وافر دارند.  باید مصلحانی ظهور کنند که تا با سعی مستمر و خستگی ناپذیری خود، تغییر قابل پذیرش از وضعیت موجود به سمت وضعیت مطلوب ایجاد نمایند. ملت های که از اسطوره ها، قهرمان ها و مصلحان قابل قبول بخش اعظم از جامعه تهی باشند ره به ناکجا آباد خواهد برد و سرنوشت روشن در انتظار نسل موجود و نسل های آینده نخواهد بود. جامعه افغانستان در طول تاریخ دارای اسطوره ها و قهرمان های بوده اند که فقط برای بخشی از جامعه مورد قبول بوده اند و برای بخش دیگر نه!  سر این جهت این است که در افغانستان، قهرمان پروری و اسطوره سازی برمبنای منافع قومی و مذهبی صورت می گرفته است نه برمبنای منافع عالی ملی و عمومی. روی این ملاحظات قهرمان پروری و اسطوره سازی از قاعده همگانی و مورد قبول تمام کتله های قومی پیروی نمی کرده است. ما در این مقال بدنبال نفی قهرمان بودن و اسطوره بودن دیگران نیستیم ولی آنچه در دهه های اخیر از تاریخ پرفراز و نشیب کشور بر این کشور گذشت از زوایای مختلف قابل بررسی و تحلیل است. شهید مزاری در واقع زاییده این مقطع از تاریخ کشور ماست که بدنبال یک ایده و یک مشی سیاسی خاص، در جامعه ما تبارز کرد.

حادثه روز عاشورا در هرات چگونه به وقوع پیوست؟

در عاشورای امسال متأسفانه حوادث ناگواری در کشورهای اسلامی بوقوع پیوست که بی شک قلبهای را داغدار نمود و احساسات عده ی از مسلمین را جریحه دار. کشور ما افغانستان نیز متأسفانه برای اولین بار شاهد این حادثه دلخراش در سالروز شهادت نواسه پیامبر بزرگوار اسلام و سومین امام و پیشوای شیعیان جهان بود ما ضمن محکوم نمودن این حادثه دلخراش و تقبیح رفتار غیر انسانی و بشری عوامل مرئی و نامرئی آن و آرزوی غفران برای شهدا و پاداش برای بازماندگان آن، وتحکیم وحدت ملی برای کشور بحران زده خویش از خداوند مسئلت داریم. اینک به بازتاب این حادثه در برخی از رسانه های داخلی و خارجی می پردازیم.

حادثه چگونه آغاز شد؟

تا هنوز گزارش های ضد و نقیض از نحوه وقوع حادثه ی دلخراش هرات منتشر گردیده است که صحت و سقم این گزارشها و تأیید آن کار دشواری است.  برخی منابع و افراد دشمنان خارجی و کشورهای پیرامونی را منشأ این حادثه می دانند و انگشت اتهام به سوی آنان بلند کرده اند و برخی رسانه ها و افراد طرفداران و هواداران اسماعیل خان وزیر فعلی انرژی وآب و امیر حوزه جنوب غرب سابق را مورد اتهام قرار داده اند و برخی از کمکاری و سهل انگاری نیروهای امنیتی ( اردوی ملی و پلیس ملی) در مهار حادثه سخن می گویند  و بالاخره برخی منابع جوانان افراطی شیعه و سنی  را منشأ حادثه اخیر دانسته اند.

برخی از مسئولین دولتی نیز پیرامون این حادثه اظهار نظرهای متناقض و گنگ کرده اند که درک پس منظر این روایت ها کاری است بسی دشوار. اینک به اظهار نظر ها و گزارشهای در این زمینه با این عناوین:

- آخرين اخبار از تشنج هرات

- شيعيان در هرات امينت ندارند

- اسماعيل خان و انوري رو در روي هم در هرات

- در حاشیه حوادث روز گذشته هرات

- عاملین خشونت در هرات از طرفداران اسماعیل خان هستند

- "روایت بی بی سی از حادثه هرات"

 - حوادث هرات؛ مذهبي يا سياسي؟

 می پردازیم تا شاید بتوان با ارزیابی و تحلیل وقایع اخیر به انگیزه عامل یا عوامل آن پی برد و قصور یا تقصیر مسئولان امنیتی و سیاسی را به آن ها گوش زد نموده تا با درایت و مدیریت صحیح بحران از تکرار آن در آینده جلوگیری گردد.

تأمل بر مقاله ي:

ائتلاف رومانتيک سياف-  محقق  و چشم انداز کشمکش قدرت در افغانستان " نوشته احمد عدالت دوست" "سايت أريانا نت"

جناب أقاي عدالت  دوست! 

تحليلي جالب و مورد دقتي ارايه كرديد. ما نیز ضمن تبریک موفقیت جناب آقای قانونی و همکاران ایشان و آروزوی خدمت رسانی بهتر و بیشتر به مردم رنجدیده افغانستان؛ نکاتی را به عنوان تذکر بر مقاله شما عرضه می داریم:

1- ائتلاف آقای محقق با سیاف برای ما نیز جای تأمل دارد و عجیب به نظر می رسد  ولی آنچه برای ما ملاک رفتار تلقی می شود حقوق  ومنافع ملی است نه ائتلاف های ناپایدار که بر اساس منافع افراد و گروهها شکل می گیرد..