تقدیم به:

مدعوین افطاری خونِین کابل!

پگاه صبح روز هفدهم ماه مبارک رمضان در شهر کابل از منسوبان اردوی ملی و محافظان امنیت مردم و مدافعان حدود و ثغور "افغان ستان" و رهگذران که برای بدست آوردن لقمه نان به این سو و آن سو روان بودند، برای یک افطاری در شامگاه همان روز دعوت می کند و در مقابل سینما بهارستان سوری به مناسبت استقبال از افسران و عساکر اردوی ملی در حالی‌که ساعت هفت و چند دقیقه صبح را به نمایش گذاشته بود؛ بپا می‌شود!. اما میزبانان این افطاری شخصیت‌های اسکیزوفرنی واقعی هستند که به مدت چند سال زمام اداره چنین ضیافت‌ها و میزبانی آن را برعهده دارند اما میزبانان امسال متفاوت‌تر و متمایزتر از گذشته با یک سر و گردن بلندتر و فرازمندتر از دیگران!

سازمان ملل متحد، کشور بزرگ آمریکا، دزبراون وزیر خارجه انگلیس، حامد کرزی رئیس جمهور جمهوری اسلامی افغانستان و دار و دسته پیشگامان تبار گرایی در کابل!

راستش نمی توان نقش ملا عمر و گلبدین حکمت دوست را در فراهم آوری چنین میزبانی نادیده گرفت و از آنان تقدیر به عمل نیاورد! و از کیش جدید که می بایست افطار را با خون آغاز کرد و با تکه های... پراکنده شده در فضا سفره رمضانیه را چید! نام نبرد و الا عین بی‌حکمتی خواهد بود. 

افطاری که در تاریخ جهان شاید گوی سبقت را از همه افطاری‌ها و افطار دهندگان روزه‌دار ربوده باشد و می بایست در کتاب رکوردهای جهان ثبت شود؛ زیرا:

1. میزبانان فوق العاده محترم و دارای وجهه جهانی و بین المللی هستند. و هر گاه اراده کنند می توانند از کاه کوه بسازند و از کوه کاه! می توانند از تروریزم صلح طلب جلوه دهند و از صلح طلب دهشت افگن! دروغ را راست و راست را دروغ جلوه دهند بگونه که دیگران نیز باور کنند! به عبارت رساتر: فعال مایشاء هستند و نمی‌توان گفت بالای چشم تان ابرو است!. 
2. افطاری فوق، هدیه‌ی است از طرف رئیس جمهور محترم به اردوی ملی بعد از بازگشت از سفر خوش خوشی که به آمریکا داشت و بعد از دعوت از "طالبان خوب و کرام" برای پیوستن به عملیه صلح در راه تأمین سازش و برخوردار کردن آنان از خوان نعمتهای که امروز برادران بزرگ آنان در قصر گلخانه، وزارت خانه‌ها و... برخوردارند و برای بهره برداری بیشتر از آن خوان نعمت هزاران انجو به زايش گرفته‌اند!. البته تحفه‌ی است ناقابل در قبال خدمت اردوی ملی به کشور، به مردم و به مبارزان علیه دهشت افگنی! تحفه‌ی است از طرف اراکین و قدرت سازان تا منسوبان اردوی ملی با خیال راحت و مورال فوق العاده به وظیفه خطیر خویش توجه کنند. البته جناب رئیس جمهور برای قدردانی از اعطای این هدیه، دربدر دنبال آدرس حکمتیار و عمر آخوند می گردد تا از این خوان نعمت بی بهره نمانند! و در راستای وطن دوستی آنان دست دوستی بدست آنان بسپارد و وزارت‌های[1] را جهت سپاسگزاری پیشکش نمایند! تا شاید یکبار دیگر... 
3. افطاریی با چنین اهمیت نیازمند تأمین امنیت هستند و سردسته تأمین کننده امنیت در ضیافت فوق "پاسوال محمد سالم احساس" که به گفته خودش "پلان های خود را برای امنیت کابل عملی خواهد کرد"[2] و نیروهای موی بور غربی زیر چتر ایساف یا ناتو یا ائتلاف ضد دهشت افگنی! هرچه می خواهید بنامید. تأمین امنیت افطاری مذکور فوق العاده بود و حتا پرندگان کابل از پرواز در فضای این شهر بازماندند در عوض ارواحی هوای کابل را معطر ساخت که مأموریت عطر افشانی و گلاب ریزی را در ضیافت رمضانیه به عهده گرفته بودند.!
4.   مستخدمین و مزدبیگران برپایی افطاری رمضانیه کابل، مسلمانهای خالص و ناب که در مسلمان بودن شان هیچ شک و تردیدی راه ندارد! خالصتر از هر مسلمان خالص! ناب تر از ذغال و خاکستر! ریشها دست نخورده و قلبها مالامال از محبت انسانها و زنگار جهالت در آن سوی قلبهای آکنده از خلوص شان سوسو می‌کشد اینگار که جبرئیل تازه بر مرشد و راهنمای این مستخدمان، ایدئولوژی و آئین جدید الهام کرده است که روزه گرفتن در ماه رمضان و افطار کردن در غروب یک روز، عشق رمضانیه می‌طلبد و زلال آب کدر کابل برای تشنگان این عشق ره بجای نمی‌برد. می‌بایست با خون افطار کرد و تشنگی را زدود تا حد اقل یک روز روزه‌ی مقبول به درگاه الهی گرفته شود! این طرز دید و ایده جدید با یک چشم طراحی گردیده تا انسانها را با یک چشم دید و از چشمه سار حکمت بی حکمتان و شکوفه دین که لاله ها را در راه بی‌دینان به قربانگاه می‌کشند، بی‌نصیب و بی‌بهره نمانند!.

خدایا! در این ماه رمضان:

به ما و مردم ما شعور، تفکر و تشخیص عنایت کن تا در دام شیاطین مسلکان مدعی مسلمان بودن گرفتار نشویم!

خدایا!

            به رهبران و بزرگان ما تشخیص مصالح ملی از منافع فردی، منافع ملی از منافع تباری، بد از خوب را عنایت کن!

پروردگارا!

            صلح، امنیت و رفاه اجتماعی و اقتصادی برای مردم ما عنایت کن و ما را از شر مدعیان شریعت‌ات که آن را با یک چشم  و وارونه بر مردم تحمیل می کنند، رهایی عنایت کن!

پروردگارا!

            دين ستيزان ما را انصاف ده که آمال و قبله شان غرب و متعلقات آن را برای مردم ما به دروغ قبلگاه، آمال و مدينه فاضله ترسیم نکنند و راه التقاطی را افسون گونه در محاق مسیر جوانان ما قرار ندهند!