تأملی بر قدسیه روزنامه 8 صبح

نه به آن شوری شور، نه به این بی نمکی!

روزنامه 8 صبح در شماره 113در تاریخ 15 میزان 1386 مطلبی با عنوان " تظاهرات در حمايت ازقدس نشان از بلوغ سياسي يا...؟!"   به تحلیل تظاهرات برخی از مردم افغانستان در حمایت از قدس پرداخته و انعکاس آن را در برخی از رسانه ها "با آب و تاب زیاد" تعبیر کرده است و به این نتیجه رسیده که که تظاهرات برگزار شده در حمایت از قدس ناشی از اراده مردم افغانستان نیست بلکه در راستای منافع کشورهای خارجی آن هم توسط عده ای خاص از کسانی که تا هنوز در افغانستان موجودیت و هویت سیاسی شان تثبیت نگردیده است و موقعیت جغرافیایی شان متزلزل است، به حمایت از دیگران بر می خیزند و به این نکته هم اشاره می کند که برخی از گروه های تندرو فلسطینی حامی القاعده است. و در آخر به ارائه آمار پرسش بر انگیز مظاهره کنندگان کابل اشاره می کند و با جملات پرسشی و پاسخ آن مطلب خود را به پایان می برد " آيا از ميان بيش از 24 ميليون مسلمان افغان صرفا 300 نفر در شهر كابل از درك و شعور سياسي برخوردار اند، و اهميت فلسطين را به عنوان يك پيكرهی از جهان اسلام مي‌پندارند، و يا آنكه اكثريت خاموش كه آگاهانه و عاقلانه نسبت به مسايل خارجي شان تصميم مي‌گيرند؟ به نظر مي رسد كه اكثريت خاموش و آنانكه در اين روز آگاهانه و ازروي عقلانيت سكوت نمودند نشان دادند، كه اين سكوت ناشي از درك و فهم سياسي، استقلال و خود اراديت آنها مي باشد. و آنانكه به صورت آشكارا و در راستاي سياست برخي كشور ها فرياد شان را بر آوردند نشان دادند كه از كدام منبع تغذيه و جهت داده مي شوند؟ بنا براين اين نوع مظاهره ها نه از روي آگاهي بلكه سازمان يافته و سفارشي از سوي بيگانگان مي‌باشد."

نکاتی چند در مطلب روزنامه مذکور به چشم می خورد که به برخی از آن اشاره می شود:

1. البته وظیفه حرفه ای هر رسانه خبری دیداری، شنیداری و نوشتاری انعکاس اخبار و گزارشات واقعی حوزه فعالیت شان می باشند. اما روزنامه مذکور حتی به صورت جزئی و به تعبیر خود نویسنده روزنامه 8 صبح بدون "آب و تاب زیاد" در روز گذشته به انعکاس تظاهرات مذکور نپرداخت.
2. نویسنده مطلب سعی کرده است که تظاهرات روز جمعه را به  یک گروه قومی، مذهب و طیف خاص منتسب کند. همانگونه که از لابلای نوشته ایشان بدست می آید؛ منظور نویسنده از قوم و مذهب خاص قوم هزاره و شیعیان و برخی از گروه های آن می باشد و از این طریق گفته های خود را مستند جلوه داده که این تظاهرات صرفا جنبه سیاسی داشته و در راستای تأمین خواسته های خارجی ها برگزار گردیده است. 
3. به گمان نویسنده چون برخی از گروههای تندرو فلسطینی از گروه القاعده حمایت می کند پس مستحق کمک و حمایت و لو معنوی نیستند.
4. نویسنده با پرسش اینکه " آنچه كه بيش از همه انسان را به تعجب وا مي دارد اين است كه چطور اين احساسات و واكنش ها در برابر مداخلات عريان كشورهاي ايران، پاكستان، حمله هاي انتحاري، افزايش نا امني، نا بساماني هاي جاري در كشور و صد ها مشكل ديگر صورت نمي گيرد؟ چگونه است كه اين وجدان ها در برابر كشتار بيرحمانه ی طالبان، مداخلات دوامدار و بي شرمانه ی همسايه ها خفته است، و صرفا در برابر فلسطين آگاه و بيدار مي گردد؟" از نیت اصلی خود پرده برداشته و جنایات اسرائیل را موجه جلوه می دهد. و از یک نکته نیز عمدا غفلت کرده است که کشتار بی رحمانه زنان و کودکان افغانستانی توسط نیروهای ائتلاف و آمریکا نیز همانند جنایات طالبان و مداخلات برخی از کشورهای همسایه قباحت دارد و باید محکوم شود.
5. ظاهرا نویسنده مطلب خواسته است که خواننده خود را اغفال کند و اظهارات برخی از برادران پشتون، تاجیک و ... غیره را به حساب یک قوم و مذهب خاص بگذارد و از این طریق گفته های خود را مستند و موجه جلوه دهد. و برگزاری کنفرانسی حمایت از قدس سال گذشته حزب نهضت اسلامی افغانستان به رهبری مولوی مفلح را نیز کار یک قوم و مذهب خاص نشان دهد.  (برای اطلاع از گفته ها مولوی مفلح رهبر حزب نهضت اسلامی افغانستان، محمد اقبال صافی نماینده مردم کاپیسا در ولسی جرگه و صدیق الله صمیم یک تن از علما شهر کابل به سایت خبر گزاری صدای افغان مورخ 15/7/1386 مراجعه شود).
6. نکته پایانی: همانگونه که در افغانستان معمول است که هر پدیده و حرکتی را وابسته به خارج قلمداد می کند، نویسنده با انگ اتهام بستن به تظاهر کنندگان کابل و وابسته نشان دادن آنان به سفارت و ارگانهای خارجی و اظهار ناراحتی شدید از برگزاری این تظاهرات، خود را جزو اکثریت خاموش و از عقلاء قوم جا زده است، که با عقلانیت با مسأله برخورده کرده و دارای استقلال و خود ارادیت سیاسی است. البته ما نیز معتقدیم که اگر تظاهرات مذکور در راستای منافع خارجی ها باشد کاری بسیار قبیح است و مردود.

اما طبق روش معمول در افغانستان گمان قوی داریم که نویسنده مطلب با توجه به نکات که بیان شد این گب ها و پرو پاگند را بر اساس خواست و در راستای تأمین منافع سرویسهای اطلاعاتی سیا، موساد و آی اس آی نوشته است نه از روی خود ارادیت، استقلال، درک و فهم و شعور سیاسی که مدعی آن است.!