از وراء خون و آتش!

( به مناسبت شهادت نمایندگان شورای ملی و مردم بی گناه بغلان)

روز پانزدهم عقرب 86 در حال غروب کرد که بسیاری از مردم بی‌گناه بغلان بخصوص شاگردان مکاتب و آینده سازان فردا به همراه نمایندگان شورای ملی غروب آخر را تجربه کردند! غروب که برخلاف شفق صبحگاهی، خونين تر از گذشته به باختر شتافت و چشم‌های اشکبار و اشک ریزی را برای ابد بدنبال خود ربود. روان‌های پاک و به پرواز درآمده، مشایعت و همراهی بدن‌های چاک چاک با غروب سرد،  سنگین و خونین را در شامگاه اين روزغریبانه به تماشا نشستند! کوردلان آدم سوز و آدامخوار، مزدوران و اجیران مزد بگیر اجانب، با توطئه خطرناک تراژيدی وحشتناک را به ارمغان آورده و به آفرينش گرفتند تا دیگر مردم بغلان و افغانستان شیرینی قند کارخانه بغلان را با دود و آتش، با خون و خونابه عزیزان خود مزمزه و تجربه کنند!

پرواز روان‌های مرحوم کاظمی، متين، ظریف، زکی، سیف الرحمان و دهها تن از مردم بی‌گناه تا اوج آسمانها نشانگر نهایت خباثت و نفاق مردم کشان مسلمان ستیز است.

عوامل کشتار مردم بی گناه و نمایندگان مردم در شورای ملی هر کسی باشند، بزودترین فرصت به مجازات الهی خواهند رسید و لو از طرف تبارگرایان مورد حمایت و ساپورت قرار گیرند. (خون ناحق پروانه شمع را امان نداد که شب را سحر کند!)

از طرف دیگر طالبان جهل و شقاوت با چراغ سبز باداران خارجی و نیروهای اجنبی، کجران مرکزی یکی از ولسوالی‌های ولایت دایکندی را در همین روزها به اشغال خود درآورد. همه این حوادث نشاندهنده وضعیت وخیم امنیتی کشور و ضعف مدیریتی تبارگرایان قصر گلخانه را نشان می‌دهد.

عوامل، انگیزه‌ها و پیامد احتمالی این فاجعه‌ها و فاجعه آفرینان را می‌توان در چند فاکتور خلاصه کرد:

1.    کشته شدن سخنگوی و عضو فعال "جبهه متحد ملی" سید مصطفی کاظمی از اپوزیسیون و مخالفان رویه "حکومت کرزی" هرچند در ظاهر به نفع آقای کرزی و تیم افغان ملتی‌ها تمام شد و جبهه متحد ملی را برای مدتی دچار تردید در تعقیب سیاست و پالیسی‌های مورد نظر خواهد نمود، ليکن باب سیاست‌مدار کشی، انتحار دموکراسی، به دار کشیدن جامعه چند صدایی و به عقب برگرداندند جامعه نوپای مدنی و اجتماعی را بدنبال خواهد داشت که این امر در دراز مدت نه به نفع تیم آقای کرزی تمام خواهدشد و نه به نفع مخالفان سیاسی ایشان و نه به سود مردم مظلوم و ستمدیده افغانستان.   

2.    کشته شدن نمایندگان مختلف به شمول هزاره، تاجیک، ازبک و پشتون بیانگر اهداف پلید و ددمنشانه طراحان و مجریان حملات انتحاری است که آنها برای رسیدن به اهداف و خواسته‌های خود و تأمین مقاصد سیاسی و شیطانی اربابان شان حاضرند دست به هر جنایتی بزنند. البته غایب بودن والی فعلی بغلان و مسئولان امنیتی از صحنه انفجار و انتحار، مظنه دست داشتن افراد مرتبط با آنان در حمله انتحاری روز گذشته بغلان با چراغ سبز کابل را نشان می‌دهد. که امید است دست اندرکاران امور از این مهم غفلت نورزند.

3.    کشاندن ناامنی و بد امنی از مناطق جنوب و جنوب شرق به مناطق مرکزی و شمالی، مدتی است که در اجندای پالیسی سیاسی تبارگرایان قرار دارد. تحرک نیروهای طالبان در مناطق هم مرز هزاره‌جات و اشغال ولسوالی کجران و انجام حملات تروریستی و انتحاری در صفحات شمال گویای نیات پلید آنان است که ظاهرا با ایماء واشاره طالبان نیکتای به گردن کاخ نشین انجام می‌شود. انتصاب جمعه خان همدرد به حیث والی ولايت‌های بغلان و سپس ولایت جوزجان و در آخر به عنوان والی ولایت قندوز نشانگر چه چیز می‌تواند باشد؟

در افغانستان مگر قحط الرجال است که وزارت داخله و شخص رئیس جمهور، ایشان را از ولایتی به ولایت دیگر منتقل می‌کنند و تمام تب و تلاش خود را در ابقای وی به کار می‌بندند؟

4.     هرچند حوادث روزهای اخیر تلخ است و فاجعه‌بار! اما یک امر را به ما نمایان ساخت که افغانستان تا هنوز با افغانستان آرمانی و موعود رئیس جمهور آمریکا که هنگام حمله به افغانستان وعده آن را داده بود، فرسنگ‌ها فاصله دارد. سیاست کاخ سفید با وارد کردن مجدد جلالی در صحنه سیاسی کشور رو به سمت یک قوم و یک تبار خاص در حال چرخ است و لو این امر به حذف مهره فعلی و جایگزينی او با فرد افراطی دیگر بینجامد. واقعیت امر این است که آمریکا نمی خواهد در افغانستان امنیت برقرار شود و الا چگونه یک کشور قدرتمند چون آمریکا که خود را زمامدار بلامنازع جهان می‌داند، از عهده انهدام شبکه تروریستی القاعده و طالبان بر نیاید.!

بنابراین با عنایت به آنچه گفته شد:

بسیار شایسته و مفید خواهد بود که سران و رهبران اقوام دیگر قبل از اینکه غروب خونین بغلان دیگری سراغ شان بیایند، حواس شان را جمع کرده و از آزمون تاریخی و سرنوشت ساز در راه تحکیم، رشد و بالندگی نو پای مردم سالاری و دموکراسی سربلند و پیروز بدر آیند. اهداف و منافع بلند مدت و استراتيژیک ملی را فدای چوکی و قدرت فعلی و حذف شخصیتی و فزیکی رقیبان توهمی خویش ننمایند که پشیمانی فردا جز افسوس، رهاوردی نخواهد داشت.