شهید مزاری و دست آوردهای بعد از طالبان!

(به مناسبت هفدهمین سالگرد شهادت استاد مزاری)

هرچند دوره کوتاه حکومت مجاهدین (از سال 1371 تا 1376) به دوره جنگهای داخلی معروف و شناخته شده است که شهروندان کابل بیش از دیگران این دوره پر التهاب و ویرانگر را با جان و خون خود آن را لمس کرده‌اند و اینک بیشتر رهبران مجاهدین که به نحوی مستقیم در آن نقش داشته‌اند دیگر در میان ما نیست به جز آقای سیاف و حکمتیار، اما این تراژیدی از بعد و زاویه دیگر معنای دیگری می‌تواند برای مردم ما داشته باشد که در این گفتار کوتاه به برخی از آنها نگاهی گذارا خواهیم انداخت.

گذشته از ویرانگیری و تراژیدی آفرینی حوادث که در کابل به وجود آمد، در غرب کابل مقاومت جانانۀ سه ساله شکل گرفت که به یک معنا می‌توان آن را در ادامه سه سال مقاومت ارزگان تلقی کرد، با این تفاوت که مقاومت سه ساله ارزگان توسط تبانی زر و زور و تزویر (امکانات و منابعی که از طریق انگلیس بدست حکومت وقت می‌رسید، قشون تا به دندان مسلح دولتی و قبایلی و رنگ و لعاب مذهبی دادن به این تراژیدی و برجسته کردن جنبه مذهبی آن توسط مذهبیون درباری) آن زمان درهم شکست و پیامدها و برایندهای منفی آن نزدیک به یک قرن در تار و پود مردم هزاره رسوخ کرده و سنگینی انداخت.

اما مقاومت سه ساله غرب کابل به رهبری شهید مزاری حماسه ماندگار ارزگان را یک گام به جلو راند و این باور را